Sanatorium Zonnestraal

Geschiedenis en restauratie van een modern monument

Paul Meurs en Marie-Thérèse van Thoor (red.) I.s.m Landgoed Zonnestraal en Onderzoekscentrum ®MIT, Faculteit Bouwkunde, Technische Universiteit Delft.

Voormalig sanatorium Zonnestraal is een rijksmonument van internationale betekenis en een wereldwijd icoon van het Nieuwe Bouwen. Het in 1925 door architect Jan Duiker in samen werking met Bernard Bijvoet en Jan Gerko Wiebenga ontworpen gebouw wordt internationaal beschouwd als een van de hoogtepunten van de architectuur van de twintigste eeuw.

Het complex was oorspronkelijk bestemd voor diamantslijpers die tuberculose hadden opgelopen. In sanatorium Zonnestraal konden zij onder medisch toezicht een langdurige kuur volgen. De witte gebouwen van beton, staal en glas werden in 1928 in gebruik genomen in de verwachting dat ze een beperkte periode dienst zouden doen.
Begin jaren zestig verviel het complex tot een ruïne. In 2009 zal de restauratie van het complex, uitgevoerd door de architecten Hubert-Jan Henket en Wessel de Jonge, worden voltooid. De strijd om erkenning van de onvergankelijke waarde van Zonnestraal en de complexe restauratie leest als een spannend boek, maar vormt ook een cruciaal dossier voor de omgang met jonge monumenten.

De bijzondere geschiedenis van het sanatorium wordt in beeld gebracht met historisch beeldmateriaal. Tevens laat dit zien hoe indrukwekkend het resultaat van de restauratie is geworden. (Inter)nationale deskundigen beschrijven de ontstaansgeschiedenis van het Zonnestraalcomplex, het landschap en de architectonische, technische, landschappelijke en bestuurlijke aspecten van het restauratieproces. Het resultaat is een kleurrijk portret van een monument van het Nieuwe Bouwen.

Vormgeving: Beukers Scholma, Geïllustreerd (kleur en zw/w), Gebonden, 280 pagina’s, Formaat: 24,5 x 28 cm
Nederlandse editie, ISBN 978-90-5662-695-2, € 45,00
Engelse editie, ISBN 978-90-5662-696-9, € 54,00
December 2010